Voorgaande jaren

“Wij liepen in de letterlijke voetsporen van de Joden die hier totaal onschuldig op deze verschrikkelijke manier de dood in zijn gejaagd. Door de hoge kale bomen, het grauwe weer, het verhaal wat vooraf ging aan de wandeling en de stilte waarin we deze dodelijke route afliepen, voelde ik me machteloos, nietig en vooral heel erg verdrietig.” (E. Wertheimer 2012).

 “We lopen Birkenau binnen en schrikken van de grootte. Het is zo groot…. Na uitleg over de indeling van het kamp beginnen we te lopen. Wow, dit komt aan…

De tranen zijn er uit, de dood laten we achter ons, nu op naar het leven. The March of the Living.”           (N., L., J. Menco 2012).

 “Trots en blij dat ik leef liep ik over het spoor. Niet naar het einde, maar naar het begin van het kamp. Ik liep de poort weer uit en dit was het dan. Ik ben in Auschwitz geweest en ik loop naar buiten. De zon schijnt op mijn gezicht, heb een vreemde vreugde over me heen… IK LEEF! Bij elke stap die ik zet tijdens deze reis, realiseer ik me meer en meer hoe blij ik moet zijn dat ik in deze tijd geboren ben.. To life, to life, l’chaim!” (E. Wertheimer. 2012) 

 “Dit was het dan. Onze bijzondere reis is tot een bijzonder eind gekomen. Wat zijn we blij dat we deze reis hebben gemaakt, met zijn 3en, en niet te vergeten alle andere geweldige deelnemers. Dit was de mooiste Jom Ha’shoa die we ooit zullen meemaken.” (N., L., J. Menco. 2012)

 Wil je meer lezen? Ga dan naar de volledige blogs door hier te klikken

- www.wertheimer.nl

- 3menco.blogspot.nl/